Krew człowieka zalewa. Obejrzałem sobie fragmenty Top Model. Wiem, to nie jest program, który należy oglądać, zwłaszcza w moim wieku. Cóż, jestem mężczyzną, w programie uczestniczą piękne dziewczyny, a jedną z moich wad jest też niezdrowa ciekawość. Na swoje usprawiedliwienie powiem tylko, że zamknąłem stronę po dziesięciu minutach wściekły.

Mówi się, że katolicka moralność blokuje naturalne instynkty człowieka, nie pozwala być sobą, tworzy seksualne tabu, pęta człowieka rozmaitymi niepotrzebnymi zakazami. W Top Model można sobie obejrzeć, jak ta „naturalność” wymuszana jest przez strych capów i zdemoralizowane dziwki, i jak uświadomić sobie jak naprawdę naturalne są zachowanie, które nasz Kościół broni za pomocą swojej nauki. Prawie wszystkie dziewczyny, z jednym chyba wyjątkiem, naprawdę cierpiały zmuszane do gołych sesji zdjęciowych w obecności kilkunastoosobowej grupy perwersów. Jedna nawet serdecznie się popłakała przed kamerą.

Jest coś najpiękniejszego w naturalnym dziewczęcym wstydzie. Coś najbardziej naturalnego i zarazem fascynującego mężczyzn, przynajmniej mnie. Trudno mi to zdefiniować. Być może ten naturalny wstyd tworzy barierę, sugerującą istnienie jakiejś tajemnicy, i to ona nas tak pociąga. Nie ma przecież nic pociągającego w kobiecie, która sama ciągnie chłopaka do łóżka. Nie ulega też wątpliwości, że ten najbardziej naturalny dziewczęcy wstyd pomaga dziewczynie zachować godność. Tworzy barierę chroniącą też jej ducha, jej wewnętrzną, psychiczną i duchową integralność. Każdy, jeśli chce zachować równowagę psychiczną i duchową , musi mieć sferę, do której nikt nie ma dostępu bez zezwolenia. Najbardziej osobiste, wewnętrzne sanktuarium własnej godności.

I te stare capy, te burdelmamy przełamują naturalny wstyd wręcz bez wysiłku, odwracając uwagę dziewczyn instrukcjami, jak wykrzywić usta, jak przełożyć nogi, gdzie postawić buty, i sugerując, że przez publiczne obnażanie się ujawniają jakąś swoją osobowość. Pytanie, dlaczego one na to się godzą? Przecież nie muszą? Świadomie zmuszają się do rzeczy, przeciwko którym wszystko w nich się buntuje. Jakie to jest dobro, dla którego tak się poniżają? Tłumaczenie tego względami na karierę, tylko powierzchownie dotyka istoty rzeczy. Czego one naprawdę pragną, marząc o karierze? Pieniędzy? Z pewnością też, ale przede wszystkim tego również naturalnego u kobiet bycia w centrum uwagi, adoracji mężczyzn, fascynacji ich urodą. Wydaje im się, że otrzymają to na wybiegach, a tam przypinają im skrzydła i robią z nich idiotki.

Dziewczyny, kobiety potrzebują naszego męskiego uznania, podziwu i szacunku. Powinny to otrzymać od ojców, ale co robić, jeśli ojców z prawdziwego zdarzenia nie mają? Same nie są w stanie przeciwstawić się presji kultury, czy lepiej antykultury, demoralizacji. Są na to zbyt słabe psychicznie, zbyt uzależnione od oceny mężczyzn i panujących standardów moralnych. Na starość dochodzę do wniosku, że każdy z nas jest po trosze winien. Oglądając takie programy, nie prostując stanowczo fałszywych wizji spełnienia kobiety, ale także okazując naszym kobietom za mało uwagi i szacunku.

PiotrZW

Źródło: Fronda.pl