W kontekście niedawnego spotkania w Madrycie, a także z racji ogłoszonego przez Episkopat Polski Tygodnia Wychowania czy wreszcie w związku z uroczystością św. Stanisława Kostki – patrona polskiej młodzieży, warto jeszcze raz zatrzymać się przy temacie młodzieży.

Od razu należy zauważyć, że opinie na jej temat, jakie się narzucają na podstawie obserwacji wydarzeń, których głównymi bohaterami są młodzi ludzie, bywają skrajnie przeciwstawne. Od zachwytu wywołanego entuzjazmem, radością, zaangażowaniem, a jednocześnie niezwykłym skupieniem na modlitwie podczas nocnej adoracji czy zasłuchaniu w głos nauczającego papieża, po oburzenie i zaniepokojenie po niedawnych wydarzeniach chuligańskich choćby tych z Londynu i Grecji, czy po niektórych meczach piłkarskich. Jedne i drugie kreślą pewien obraz młodzieży i coś o niej mówią. Jaka jest więc młodzież i ta z innych części świata, i ta nasza, bliższa naszemu sercu – polska?

Gdy weźmie się pod uwagę proporcje, jakie zachodziły pomiędzy ok. 2 milionami młodych, którzy zgromadzili się przy Benedykcie XVI na madryckim lotnisku podczas XXVI ŚDM, a 3–4 tysiącami tych, którzy manifestowali swój sprzeciw, wniosek byłby oczywisty i moglibyśmy z zachwytem i optymizmem patrzeć oraz mówić na młodych. Równie optymistyczny obraz jawi się nam wówczas, gdy uwzględnimy tysiące młodych ludzi zmierzających w pieszych pielgrzymkach na Jasną Górę czy biorących udział w rozmaitych formach wakacyjnych rekolekcji. Jednak spokój i pozytywny obraz łatwo ulegają zburzeniu, gdy choćby pobieżnie przeczytamy przygotowany i wydany przez Kancelarię Premiera raport Młodzi 2011.

Liczący ponad 400 stron dokument dostarcza wiele interesujących spostrzeżeń i warto byłoby się z nim zapoznać, analizując wnikliwiej poszczególne stwierdzenia. Uczynić to powinni w pierwszym rzędzie nauczyciele i wychowawcy, chociaż – zgodnie z hasłem Tygodnia Wychowania – „wszyscy zacznijmy wychowywać”, także i inni, którym sprawa wychowania leży na sercu, którzy się sprawą wychowania przejmują i je podejmują. By jednak było ono skuteczne, wymaga uprzedniego rozpoznania i diagnozy, które pomogą odkryć adekwatne narzędzia i wskazać właściwe kierunki tej działalności.

Chociaż wspomniany raport Młodzi 2011 nie uwzględnia wszystkich aspektów życia (np. brakuje sfery wiary, religii), to jednak w rysowaniu obrazu może być przydatny. A sprawa nie jest bez znaczenia, bowiem obraz młodych nakreślony w tym opracowaniu wcale nie napawa optymizmem, wręcz przeciwnie - jest jak bicie dzwonu na alarm, by się przebudzić i rozpocząć działania pozwalające zatrzymać niebezpieczne trendy i zjawiska, które charakteryzują współczesną młodzież. Przecież przyszłość świata i Kościoła zależy od tego, jakie dziś jest młode pokolenie, zgodnie ze znanym porzekadłem: „takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie”.

Ks. Lech Bilicki

Źródło: Przewodnik Katolicki