Brak czasu to nieuleczalna choroba współczesnych. Niejeden marzy, aby doba trwała więcej niż 24 godziny. Z tego względu dużą popularnością cieszą się różne szkolenia na temat zarządzania czasem.

Poniżej przedstawiam sprytny sposób na zagospodarowanie umykających bezpowrotnie chwil. Z doświadczenia wiem, że takie proste rady (dla jednych oczywiste, ale dla innych już nie) potrafią pozytywnie przeorganizować życie.

Metodę znalazłem we wspomnieniach Władysława Tatarkiewicza (tego od „Historii filozofii”). Ponoć filozof skrupulatnie z niej korzystał.

Na kilka minut przed wyjściem

Najpierw proste pytanie: co robimy na kilka minut przed wyjściem z domu na spotkanie z przyjaciółmi, ewentualnie: do szkoły, pracy, na trening czy spacer? Chodzi o sytuacje, w których wybraliśmy się nieco wcześniej, uciekł nam autobus lub domownicy, z którymi mamy wyjść, nie są jeszcze gotowi…

Odpowiem, jak mniemam, za większość Czytelników: chodzimy bezsensownie po mieszkaniu, wyglądamy przez okno, słuchamy radia, włączamy na “minutkę” telewizor, przeglądamy pocztę e-mail, buszujemy po Internecie, rozmawiamy z domownikami o niczym itp.

Dlaczego nie weźmiemy się za coś konkretnego? Bo mamy tylko kilka minut do wyjścia (10, 15, 30) i nie ma sensu brać się za cokolwiek – brzmi argument. Jeśli rozpoczniemy jakąkolwiek pracę i tak jej nie skończymy – więc nie ma co zaczynać!

Podobnych sytuacji jest więcej. Czekamy na wiele rzeczy: na kolację, obiad, wiadomości TV, film, mecz. Takich “pustych chwil” w naszym życiu, gdy się tak rozejrzeć, znajdziemy sporo.

Pięć godzin miesięcznie (lekko licząc)

Jednak fakt jest faktem, postępując w ten sposób tracimy bezpowrotnie kilka minut na bezsensowne zajęcia.

Władysław Tatarkiewicz myślał inaczej. Nie lubiał „pustych chwil” i wykorzystywał je na pracę.

Oto stosowny cytat:  ,,Tego kwadransa, jaki nieraz upływa między powrotem do domu a posiłkiem czy przyjęciem gościa, nie mogę spędzić bez zajęcia, żartem mówię, że w te kwadranse napisałem moje książki, ale w tym żarcie jest odrobina prawdy” (Teresa i Władysław Tatarkiewiczowie, Wspomnienia, Warszawa 1979).

Znanemu filozofowi opłaciło się siadać na kilka chwil do notatek. Proszę sobie wyobrazić, że gdy te chwile będziemy konsekwentnie gromadzili – zaoszczędzimy mnóstwo czasu. Jeśli tylko 5 razy w tygodniu zagospodarujemy takie bezsensowne czekanie, zyskamy 1 godzinę 15 minut tygodniowo, miesięcznie to już będzie pięć godzin.

Postawmy sobie na koniec jeszcze raz pytanie: czy rzeczywiście nie ma sensu siadać na tych kilkanaście minut do pracy?

Odpowiedź narzuca się sama. Szkoda czasu, gdy doba trwa tylko 24 godziny.

Dariusz Zalewski

Źródło: Edukacja klasyczna w XXI wieku