n_ciekawestrony.jpg

Kto najgorszy w rządzie?
 

 -   I L U S T R A C J E   - 


Suren Vardanian

Dom na polanie


 


-  M A G I S T E R I U M  -


Pius XII

Sacramentum ordinis
- O święceniach


 

Naszą witrynę przegląda teraz 1527 gości 
Ilość odsłon od 7 XI 2008 r. .
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter

Wampir

Niezwykła książka „Wampir” Władysława Reymonta, ukazująca dramat uwikłania się w spirytyzm, okultyzm i fałszywe religie, to już jedenasta pozycja z serii Magna carta zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści. Więcej...

Hetmani

Przemilczana książka „Hetmani” Weyssenhoffa, ukazująca się dopiero po raz drugi w ponad sto lat od swej pierwszej edycji, to już dziesiąta z serii książek Magna carta, zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści. Więcej...

Doskonałe nabożeństwo do Panny Maryi

Staraniem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazał się tradycyjny, klasyczny, nieco uwspółcześniony przekład bestsellera - ponadczasowego dzieła św. Ludwika Marii Grignon de Montfort O doskonałym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny. Więcej...

Wyprawa po żonę

"Wyprawa po żonę" Korzeniowskiego, ponownie wydana blisko 160 lat po swej pierwszej edycji, to kolejna pozycja serii Magna carta zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX wieku. Więcej...

Pójdźmy za Nim!

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się wyjątkowa książeczka - wizytówka serii Magna carta. To niemal zapomniana - niewygodna, bo katolicka - wiecznie aktualna nowela Henryka Sienkiewicza zatytułowana "Pójdźmy za Nim!". Więcej...

Katechizm św. Piusa X

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować nowe wydanie (4 kolory okładki do wyboru!) wybitnego dzieła świętego papieża - Piusa X - ponadczasowego i ortodoksyjnego katechizmu dla osób dorosłych i młodzieży. Więcej...

Cesarski odstępca

Staraniem WDS ukazała się kolejna książka Louisa de Wohla – już piętnasta! – „Cesarski odstępca” goszcząca – niejako w drodze wyjątku – w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 1

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Listy z podróży do Ameryki, t. 2

"Listy z podróży do Ameryki" Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to ósma z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

O mitrę hospodarską

"O mitrę hospodarską" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to siódma z nowej serii - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Posłaniec Króla

Nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni w Sandomierzu ukazała się długo oczekiwana książka Louisa de Wohla (już czternasta!) "Posłaniec Króla" goszcząca w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Więcej...

Tiara i korona, t. 1

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Tiara i korona, t. 2

"Tiara i korona" Jeske-Choińskiego, ponownie wydana w ponad wiek od pierwszej edycji, to szósta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 1

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Rodzina Połanieckich, t. 2

"Rodzina Połanieckich" Sienkiewicza, ponownie wydana w stulecie śmierci autora, to piąta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i początku XX. Więcej...

Matka Boża i Jej rodzina

Nakładem WDS ukazała się książka z godnymi uwagi wywiadami z szesnastoma rozmówcami oraz artykułami autorstwa Kajetana Rajskiego o Najświętszej Maryi Pannie, Jej świętach i kulcie oraz Jej bliższej i dalszej rodzinie, a także o siedmiu szkaplerzach. Więcej...

Bez dogmatu

"Bez dogmatu" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to czwarta z nowej serii książek – Magna carta – zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Puszcza

Powieść "Puszcza" Józefa Weyssenhoffa, ponownie wydana wiek po pierwszej edycji, to trzecia z serii książek Magna carta zawierającej wielkie i ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Wiry

"Wiry" Henryka Sienkiewicza (1846–1916), ponownie wydane w stulecie śmierci autora, to druga z nowej serii książek - Magna carta - zawierającej wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Na polu chwały

"Na polu chwały" Henryka Sienkiewicza, ponownie wydane w stulecie śmierci autora, otwiera nową serię książek - Magna carta - zawierającą wielkie, ważne karty naszej rodzimej literatury, wybitne polskie powieści pisane w wieku XIX i na początku XX. Więcej...

Śmierć i sąd

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Niebo i piekło

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Koniec świata

Lektura tych książek – wydanych ponownie po ponad pół wieku przez WDS – jest niezwykle ważna dla każdego. Seria „Eschatologia” ks. Marcina Ziółkowskiego dotyka bowiem spraw ostatecznych, takich jak: śmierć i sąd, niebo i piekło, oraz koniec świata. Więcej...

Tylko Kościół. Apologetyka

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu ma zaszczyt i przyjemność zaprezentować w stulecie śmierci autora pierwsze polskie tłumaczenie książki „Tylko Kościół. Apologetyka” dobitnie dowodzącej, że poza Kościołem katolickim nie ma zbawienia. Więcej...

Nawrócenie i magia

„Nawrócenie i magia” Gilberta Keitha Chestertona to rozszerzona edycja książki wydanej wcześniej przez WDS. Pozycja zawiera „Kościół katolicki i konwersję”, także „Dokąd prowadzą wszystkie drogi” oraz – premierowo – sztukę: „Magia. Komedia fantastyczna”. Więcej...

Pasterz świata

Po raz pierwszy w polskim tłumaczeniu wspaniała, osobista książka Louisa de Wohla goszcząca w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Poznaj wyśmienitą biografię „Pasterz świata” o losach Piusa XII. Więcej...

O naśladowaniu Chrystusa

Tradycyjny, klasyczny, nieco uwspółcześniony przekład genialnej książki Tomasza a Kempis, oprócz Pisma Świętego najbardziej popularnego dzieła literatury chrześcijańskiej w historii. Książka nawróciła więcej ludzi, aniżeli zawiera liter na swych kartach! Więcej...

Błogosławieni i słudzy Boży

Nakładem WDS ukazała się książka z pasjonującymi wywiadami o dwunastu błogosławionych i sześciu sługach Bożych przeprowadzonymi przez Kajetana Rajskiego z dziewiętnastoma rozmówcami, zwierająca także teksty o niezwykłym dziedzictwie czterech świętych. Więcej...

http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/818366baner_Wampir.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/391645baner_Hetmani.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/410401baner_Traktat_o_doskonalym_nabozenstwie.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/890362baner_Wyprawa_po_zone.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/432152baner_Pojdzmy_za_Nim.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/229445baner_Pius_X.JPG http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/657702baner_RCesarski.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/587604baner_Listy_1.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/329658baner_Listy_2.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/830971baner_MitreHospodarska.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/811784baner_poslaniec_krola.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/631027baner_TiaraiKorona1.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/235694baner_TiaraiKorona2.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/669600baner_RPolanieckich2.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/244631baner_RPolanieckich1.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/957404baner_MB_i_jaj_rodzina_czyli_kto.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/206161baner_Bez_dogmatu.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/379606baner_Puszcza.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/635690baner_Wiry.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/945785baner_Na_polu_chwaly.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/689327baner_Smierc_i_sad.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/471952baner_Niebo_i_pieklo.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/330416baner_KoniecSwiata.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/661023baner_Tylko_Kosciol.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/477625baner_chesterton2.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/154209baner_Pasterz.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/265341baner_OnasladowaniuChrystusa.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/589607baner_SiBczylikto.jpg
 

Triduum Sacrum. Piękno tradycyjnej liturgii PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 0
SłabyŚwietny 
środa, 12 kwietnia 2017 22:47

Liturgia Triduum Paschalnego ma swoją wyjątkową oprawę oraz przesłanie. Warto ten najważniejszy dla katolika w całym roku liturgicznym czas przeżyć jak najpełniej. Z pomocą przychodzi Tradycja. Liturgia sprawowana w klasycznym rycie rzymskim kryje bowiem w sobie piękną symbolikę, w naszych czasach nieco już zapomnianą. A szkoda. 

Zarówno przed reformami posoborowymi, jak i obecnie, pierwszą Mszą św. odprawianą w Wielki Czwartek jest Msza Krzyżma Świętego. Gromadzi ona kapłanów wokół Stołu Pańskiego, a liturgię celebruje ordynariusz. Jednakże same obrzędy uległy zmianie. Msza Krzyżma w dawnym rycie odprawiana jest w katedrze. Do spełnienia uroczystego poświęcenia biskup wspomagany jest przez siedmiu diakonów i siedmiu subdiakonów, jak we Mszy papieskiej. Jest też otoczony przez dwunastu duchownych, na znak dwunastu Apostołów. Olej chorych jest święcony przed modlitwą Pater noster, zaś Święte Krzyżmo i olej katechumenów - po Komunii.

W rycie przedsoborowym na próżno też szukać odnowienia przysięgi kapłańskiej. Reformy wprowadziły tu pewne odstępstwo – Msza Krzyżma może być sprawowana nie tylko w Wielki Czwartek i katedrze – ale tylko w uzasadnionych przypadkach, gdy trudno byłoby zgromadzić duchowieństwo lub lud. W dawnym rycie, święcenie olejów jest wyłącznym przywilejem biskupa, które odbywa się w matce kościołów diecezji i stolicy biskupiej – katedrze.

W zwyczajnej formie rytu rzymskiego mandatum, czyli obmycie nóg w czasie Mszy Wieczerzy Pańskiej, jest fakultatywne. Również w rycie nadzwyczajnym taki charakter ma ta ceremonia. Tu posiada jednak swoją wielką symbolikę i powinna być - w miarę możliwości - sprawowana, szczególnie w większych kościołach. Pokora jest bowiem jedną z największych cnót, jeśli nie największą. Zazwyczaj w ceremonii uczestniczy dwunastu duchownych lub dwunastu ubogich. Ksiądz przyklęka, myje im nogi, a następnie je całuje. To wezwanie do bezgranicznej miłości bliźniego.

Wielki Czwartek to dzień, w którym Chrystus ustanowił sakrament kapłaństwa i ściśle z nim związany sakrament Eucharystii, która winna być centrum i szczytem życia kapłana. Niemniej, Kodeks Prawa Kanonicznego nie nakazuje kapłanom codziennego sprawowania Mszy św., a jedynie do tego zachęca. Niestety, takie oddalanie się od Eucharystii nie może pozostać bez wpływu na życie duchowe kapłanów. Tak zaczynają się kryzysy.

Wielki Czwartek to również swego rodzaju święto służby liturgicznej. A trzeba zaznaczyć, że ministranci w Mszy „trydenckiej” odgrywają ważną rolę. To oni reprezentują Lud Boży i w jego imieniu odpowiadają celebransowi. Ministrantura to służba liturgiczna związana z poświęceniem, ale i hierarchią, bliskimi duchowi katolicyzmu. W obecnych czasach ich obecność, to ważny znak, bo coraz mniej ludzi pojmuje i docenia istotę „służby”. Ponadto, służba liturgiczna to także naturalne miejsce rodzenia się powołań kapłańskich. Reformy, takie jak choćby wprowadzanie „ministrantek”, w sposób oczywisty ten porządek zaburzają.

Wielki Piątek

Obecnie kolorem liturgicznym Wielkiego Piątku jest czerwień. Wcześniej jednak kapłan przyodziewał czarne stroje liturgiczne. Wielki Piątek jest bowiem dniem największej żałoby. Tego dnia umiera nasz Zbawiciel. Ten kolor odwołuje się do żalu, jaki ogarnął uczniów Chrystusa po śmierci ich Mistrza i dobitnie przypomina ich żałobę. Symbolizuje też żałobę wszystkich wiernych Kościoła, którzy – jako grzesznicy - winni są śmierci Pana.

Tego dnia Kościół nie sprawuje Mszy świętej. Jednak we wspomnieniu Męki Pańskiej w Wielki Piątek rzeczywistość ofiary jest przedstawiona wiernym „tak jak naprawdę to się stało”. Patrząc od strony duchowej, kapłani ze względu na żałobę nie odprawiają Mszy św., a uroczyste nabożeństwo. Niemniej, by Kościół nie był pozbawiony owoców Męki, udzielanych przez sakrament Eucharystii, w Wielki Piątek spożywa się Ciało Chrystusa, przechowane po konsekracji dokonanej w dniu poprzednim.

Liturgia wielkopiątkowa składa się z pięciu części: czytań świętych, modlitw, adoracji Krzyża, Komunii oraz Grobu Pańskiego. Kolor czarny szat wskazuje na pełną żałobę i charakter pokutny tego dnia. Całość ceremonii stanowi modlitwę i dziękczynienie ludzi odkupionych, którzy, wspólnie z Bogiem, stają się świadomi dobrodziejstwa otrzymanego przez tajemnicę Krzyża. Wielki Piątek jest również dniem nadziei, bo prowadzi do zmartwychwstania.

Nieodłącznym elementem liturii tego dnia jest Męka Pańska według Św. Jana. Tzw. pasja chorałowa wykonywana jest przez trzech duchownych śpiewających kolejno partie: Chrystusa, narratora, czyli ewangelisty oraz tłumu. Warto wówczas, dla lepszego i pobożnego przeżycia Męki Pańskiej, śledzić tłumaczenie w mszaliku.

W nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego zmieniona została treść modlitwy za Żydów. Benedykt XVI uznał „starą” formułę za raniącą i nie wyrażającą „pozytywnie wielkiej wewnętrznej jedności pomiędzy Starym a Nowym Testamentem”. „W nowym wprowadzonym przeze mnie sformułowaniu obecna jest nasza wiara, że Chrystus jest Zbawicielem wszystkich, że nie ma dwóch dróg zbawienia, a więc Chrystus jest też Zbawcą Żydów, a nie wyłącznie pogan. Zawarty w tej modlitwie sens wyraża także, że nie modlimy się bezpośrednio o nawrócenie Żydów w misjonarskim znaczeniu, lecz o to, aby Pan doprowadził do takiego historycznego momentu, w którym my wszyscy będziemy zjednoczeni ze sobą nawzajem” – tłumaczył.

Swoją głęboką wymowę ma również adoracja Krzyża, w czasie której śpiewane są tak zwane improperia, czyli skargi Zbawiciela. Ceremonia wywodzi się z IV wieku. Skargi Zbawiciela czynione swemu ludowi – wówczas śpiewane były po grecku i takie też przetrwały po dzień dzisiejszy w liturgii. W trakcie śpiewu improperiów, wierni padali na kolana i całowali Krzyż. Obecność języka greckiego w liturgii Triduum podkreśla, iż te ceremonie powstały w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, są jedne z najstarszych w liturgii i jako takie, bez większych zmian zachowały się pod dzień dzisiejszy.

Śpiewany jest również liturgiczny hymn „Crux Fidelis” autorstwa Wenancjusza Fortunata, (znany jako „Krzyżu święty nade wszystko”), który został napisany na procesję Prawdziwego Krzyża dla Królowej Radegundy w 570 roku. Wyraża on prawdę, że nasz zbawienie przyszło przez Krzyż.

Następnie odbywają się obrzędy Komunii św. W ten dzień Modlitwę Pańską odmawiają wszyscy wierni razem. Zmianę tę wprowadził Pius XII w 1955 roku, wcześniej odmawiał ją wyłącznie kapłan. To było swego rodzaju preludium do reformy liturgii dokonanej po Soborze Watykańskim II.

Wigilia Paschalna

Współcześnie sprawowana trydencka liturgia Triduum według ksiąg z roku 1962 bardziej w swoim kształcie przypomina liturgię Novus Ordo Missae, niż dawne obrzędy „trydenckie”. Największe różnice dotyczą obrzędów Wielkiej Soboty. Sprawowane były przed południem, a okres sobotniego popołudnia był już praktycznie okresem świątecznym. Dlatego też święcenie pokarmów miało charakter stricte świąteczny. Chcąc zachować taki obyczaj, należałoby dziś święcić pokarmy po liturgii Wigilii Paschalnej, w nocy.

Liturgia paschalna rozpoczyna się poświęceniem ognia i paschału. Światło symbolizuje samego Boga. Jest ono kontrastowane z ciemnością. Zapalona świeca uświadamia, iż tej właśnie nocy poprzez swoje Zmartwychwstanie, Chrystus pokonał śmierć i przywrócił człowiekowi życie łaski. Po wniesieniu paschału do kościoła śpiewany jest „Exsultet”, czyli Orędzie wielkanocne. Hymn po raz pierwszy pojawia się w liturgicznych księgach obrządku gallikańskiego, w VII i VIII wieku. Do liturgii rzymskiej „Exsultet” został włączony na początku IX wieku. Nazwa „Orędzie paschalne” jest stosunkowo niedawna i po raz pierwszy figuruje w neogallikańskich mszałach francuskich z XVIII wieku. Wcześniejsze nazwy to: „Błogosławieństwo świecy” (benedictio cerei) lub „Pochwała świecy” (laus cerei). Nazwa „Błogosławieństwo świecy” jest zrozumiała w kontekście ceremonii sprzed reformy Piusa XII, gdzie obrzęd ten miał miejsce w trakcie śpiewu orędzia.

Dalej następują czytania i śpiewana jest pierwsza część Litanii do Wszystkich Świętych. Zestaw czytań biblijnych, przewidzianych na ceremonię wigilii paschalnej, przedstawia całość historii Boskiej działalności, związanej ze Stworzeniem, starotestamentalnymi dziejami Izraelitów jako narodu wybranego. Litania podkreśla atmosferę wyjątkowości, bo odmawia się ją w momentach najbardziej istotnych w życiu Kościoła, takich jak ceremonie święceń kapłańskich, poświęcenie Kościoła czy też ceremonie beatyfikacyjne i kanonizacyjne. To w ważnych momentach przyzywamy w ten sposób wstawiennictwa tych wszystkich, którzy otrzymali już wieczną nagrodę i mogą skutecznie orędować za nami przed majestatem Boga.

Podczas poświęcenia wody chrzcielnej kapłan czyni znak krzyża na wodzie, dotyka jej ręką, czyni trzy znaki krzyża nad wodą, rozlewa wodę na cztery strony świata, dmucha trzykrotnie na wodę w kształcie krzyża, trzykrotnie zanurza paschał w wodzie, dmucha w wodę formując literę psi. Ta symbolika ma swoje znaczenie. Woda jest wykorzystywana podczas sakramentu chrztu św., ma być źródłem odrodzenia do świętości i do nowego życia oraz uwolnienia spod władzy szatana.

Czynione trzy znaki krzyża są specjalnym błogosławieństwem. Rozlanie wody przywołuje znany obraz rajskiego ogrodu, Edenu, w którym wypływała rzeka, nawadniająca go i dzieląca się na cztery odnogi: Piszon, Gichon, Chiddekel (Tygrys) i Perat (Eufrat). Tak ukazywana jest wizja tego, co człowiek utracił przez grzech pierworodny, ale odzyskuje w tajemnicy odkupienia. Zanurzenie paschału w wodzie symbolizuje płodność, czyli siłę odrodzenia z grzechu.

Wreszcie kapłan wlewa do wody olej katechumenów i Krzyżmo święte. Symbolizuje to przeznaczenie święconej wody do tego, aby miała moc obmycia z win oraz chroniła przed wpływami złego. Olej katechumenów, zwany także olejem egzorcyzmu, symbolizuje duchowe wzmocnienie, jest symbolem siły i umocnienia do walki ze złym. Olej Krzyżma zaś zajmuje pierwsze miejsce w hierarchii jako tzw. olej królewski. Obydwa te oleje wykorzystywane są w trakcie udzielania sakramentu chrztu.

Po odnowieniu przyrzeczeń chrzcielnych następuje odśpiewanie drugiej części Litanii do Wszystkich Świętych, po czym czytana jest epistoła i ewangelia. Podział litanii też nie jest przypadkowy. Przed poświęceniem wody oraz ceremoniami chrzcielnymi wykonuje się część litanii, wzywającą wstawiennictwa poszczególnych świętych. Po nich zaś pojawiają się błagalne wezwania do samego Boga. W nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego epistoła wzięta jest z listu do Kolosan (Kol 3,1-4) i zachęca nas do pójścia śladami Chrystusa, aby odzyskać prawdziwe życie w Bogu. Ewangelia z kolei jest opowieścią o niewiastach przychodzących do pustego grobu mówiącą, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał.

Wreszcie odśpiewywane jest uroczyste „Alleluia”, co znaczy „Chwalcie Jahwe”. Następnie odprawiana jest Msza św. w zwyczajnym porządku od Ofiarowania. Pod względem sakramentalnym jest to ta sama ofiara, ale ceremonia posiada charakter uroczysty. Do istotnych elementów ceremonialnych trzeba zaliczyć śpiew sekwencji „Victimae paschali laudes”, pochwalnego hymnu, wykonywanego przed ewangelią. Swoje części własne posiada również na tą okazję Kanon Mszy Świętej, czyli Modlitwa Eucharystyczna.

Źródło: PoloniaChristiana.pl

 
Start Publicystyka Publicystyka Triduum Sacrum. Piękno tradycyjnej liturgii
 

WIADOMOŚCI

CIEKAWOSTKI

WYWIADY

PUBLICYSTYKA

KOMPENDIUM

LITERATURA

DZIECIARNIA