n_ciekawestrony.jpg

Najgorsza fałszywa religia
 

- S U P E R  G A L E R I A -


Artur Orłowski

Święty Atanazy.
Strażnik wiary


 


-  M A G I S T E R I U M  -


Pius XII

Przemówienie
Powołanie i obowiązki matek


 

Naszą witrynę przegląda teraz 518 gości 
Ilość odsłon od 7 XI 2008 r. .
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter


 

 

 

 

Dzieciom, które chciały żyć

Książka Doroty Sobolewskiej-Bieleckiej odpowiada chyba na wszystkie pytania kobiety spodziewającej się dziecka i dopuszczającej, niestety, myśl o aborcji. Przedstawione informacje oraz świadectwa kobiet winny łatwo odwieść ją od tego tragicznego zamiaru. Więcej...

Fałszywe drogi wychowania

„Fałszywe drogi wychowania” prof. Stefana Możdżenia to niezwykle potrzebna nowa propozycja sandomierskiego wydawnictwa diecezjalnego ukazująca zorganizowaną i wszechogarniającą rewolucję dążącą do zniszczenia rodziny – jednej z podstaw naszej cywilizacji. Więcej...

Prawdziwy mężczyzna

Kolejna nowość z WDS! Autor ukazuje dwanaście postaw odnoszących się do mężczyzny wzbogacając książkę wywiadami nawiązującymi do jej głównego tematu. Koniecznie przeczytaj książkę Kajetana Rajskiego „Prawdziwy mężczyzna… czyli kto?”. Więcej...

Religia Teilharda de Chardin

Arcyważna nowość z WDS! Napisana przystępnym językiem tradycyjnie katolicka krytyka błędnych tez uznanego kapłana, które zainfekowały Kościół katolicki. Gorąco polecamy książkę prof. Marcina Karasa „Zbawienie przez technikę? Religia Teilharda de Chardin". Więcej...

Co jest złe w świecie

"Co jest złe w świecie" to czwarta książka Chestertona wydana przez WDS. Porusza tematykę bezdomności oraz domu człowieka, imperializmu, czyli błędu na temat mężczyzny, feminizmu, czyli błędu na temat kobiety, oraz edukacji, czyli błędu na temat dziecka. Więcej...

Ziarna ocalenia

Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu serdecznie poleca "Ziarna ocalenia" – trzeci i ostatni tom książki gatunku theological thriller sandomierskiego pisarza Andrzeja Sarwy z bestsellerowej "Serii ze sztyletem" o losach rodziny Semberków. Więcej...

Św. Ojciec Pio

Długo oczekiwana reedycja WDS już dostępna! To już ostatni tom drugiego, opatrzonego całkowicie nowymi okładkami, wydania niezwykle popularnej serii książek s. Frances Alice Forbes „Przyjaciele Pana Jezusa”. Poznaj książkę „Św. Ojciec Pio z Pietrelciny". Więcej...

Dobry pasterz

Kolejna ważna reedycja w WDS. Sięgnij po ósmy tom drugiego – opatrzonego całkowicie nowymi okładkami – wydania niezwykle popularnej serii książek s. Frances Alice Forbes „Przyjaciele Pana Jezusa”. Poznaj książkę „Św. Pius X. Dobry pasterz”. Więcej...

Przyjaciel młodzieży

Zapraszamy do wakacyjnej lektury już siódmego tomu drugiej – opatrzonej całkowicie nowymi okładkami – edycji niezwykle popularnej serii książek s. Frances Alice Forbes „Przyjaciele Pana Jezusa” . Poznaj książkę „Św. Jan Bosko. Przyjaciel młodzieży”. Więcej...

Drzewo Życia

Kolejna nowość w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Po raz pierwszy w polskim tłumaczeniu, w 1700 rocznicę edyktu mediolańskiego, wspaniała książka de Wohla „Drzewo Życia” o losach św. Heleny. Więcej...

Ostatni krzyżowiec

Po raz pierwszy w polskim tłumaczeniu jedno z najwybitniejszych dzieł Louisa de Wohla z serii brawurowych powieści historycznych o przygodach najwspanialszych świętych. Poznaj światowy bestseller „Ostatni krzyżowiec” o losach don Juana de Austria. Więcej...

Łagodne światło

Długo wyczekiwany czwarty tom w arcyciekawej serii brawurowych powieści historycznych Louisa de Wohla o przygodach najwspanialszych świętych już w sprzedaży. Poznaj ulepszone nowe wydanie bestsellera „Łagodne światło” o losach św. Tomasza z Akwinu. Więcej...

Słownik kościelny łacińsko-polski

To prawdziwy honor i zaszczyt móc dołączyć do grona wydawców takiego wyśmienitego, ponadczasowego i niezwykle potrzebnego dzieła. To radość i duma, że ta niemal encyklopedia kościelnej łaciny może zagościć na półce każdego zaangażowanego Polaka-katolika. Więcej...

Drabina do nieba

To kolejna książka, którą każdy katolik musi posiadać. I której lektura winna być jego niemal stałym i ważnym zajęciem. I to już od małego dziecka! WDS prezentuje „Drabinę do nieba. Katechizm katolicki dla dzieci”. Nowoczesna, niesamowita szata graficzna. Więcej...

Tamtego lata - Rok 1920

Już od dziś możesz kupić specjalną, limitowaną edycję w drapieżnej obwolucie bestsellerowej powieści Sławomira N. Goworzyckiego „Tamtego lata. Zatajona historia Polaków” o wojnie polsko-bolszewickiej roku 1920. Więcej...

http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/996229baner_dzieciomktorechcialyzyc.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/414323baner_Falszywedrogiwychowania.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/122084baner_Prawdziwymezczyzna.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/480664baner_Zbawienie_przez_technike.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/644535baner_Co_jest_zlego.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/686270baner_Ziarna_ocalenia.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/651344baner___w_Ojciec_Pio.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/417606baner___w_Pius_X_Dobry_pasterz.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/818800baner___w_Jan_Bosko_Przyjaciel.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/612582baner_DrzewoZycia.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/281278baner_Ostatni_krzy__owiec.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/189944baner_Lagodns_swiatlo.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/234381baner_Slownik.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/748618baner_Drabina.jpg http://www.rodzinakatolicka.pl/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/815790baner_Tamtego_Lata_II.jpg
 

Umarłych pogrzebać PDF Drukuj Email
Ocena użytkowników: / 2
SłabyŚwietny 
wtorek, 15 października 2013 19:12

Z prof. Bogdanem Chazanem, dyrektorem Szpitala Świętej Rodziny w Warszawie, przewodniczącym Rady Fundacji MaterCare International, rozmawia Małgorzata Jędrzejczyk.

Panie Profesorze, jakie standardy dotyczące pochówku dzieci zmarłych przed narodzeniem obowiązują w kierowanym przez Pana szpitalu?

– Przede wszystkim kobieta po poronieniu czy w sytuacji, gdy jej dziecko zmarło po porodzie, od początku jest traktowana z wielkim szacunkiem. Cały personel medyczny uwrażliwiamy, że jest ona matką. Przy przyjęciu kobieta, jak też jej mąż otrzymują na piśmie informacje, jakiego rodzaju postępowanie u nas jest prowadzone. Mówimy np., że będziemy starali się, aby poronienie odbyło się bez niepotrzebnego cierpienia. Staramy się też takiej pacjentce oszczędzić widoków, które by mogły jedynie spotęgować jej ból po utracie dziecka. Bardzo ważne, by wiedziała, że szanujemy i staramy się zrozumieć jej ból i że będziemy starali się zrobić wszystko, co możliwe, jeśli chodzi o procedury medyczne, jak też zapewnić jej wsparcie psychologiczne. Mamy na uwadze to, by takiej pacjentki nie umieszczać w tej samej sali z kobietą, która urodziła dziecko.
Zapewniamy w rozmowie, jak też na piśmie, że zdobędziemy wszelką potrzebną dokumentację potrzebną do pochówku dziecka. Informujemy również, że ułatwimy wszelkie procedury związane z odebraniem dziecka ze szpitala. W szpitalu mamy specjalnie przygotowane pomieszczenie pożegnań, w którym zmarłe dziecko przekazujemy rodzicom. Nawiązaliśmy też bardzo dobry kontakt z urzędem stanu cywilnego, który ułatwia wydawanie dokumentacji, więc nie ma niepotrzebnych pytań, wątpliwości.

Czy wszyscy rodzice decydują się na pogrzeby dzieci utraconych?

– W naszym szpitalu około 70 proc. rodziców zabiera dzieci ze szpitala i organizuje ich pogrzeb. Pozostali obowiązek pochówku dziecka pozostawiają szpitalowi. Takich rodziców zapewniamy, że dziecko zostanie pogrzebane w zbiorowym grobie dzieci utraconych na cmentarzu Służewieckim w Warszawie, który jest własnością Szpitala Świętej Rodziny, że będzie pogrzebane w obecności księdza katolickiego. Prosimy też o bycie z nami w kontakcie, gdyż na stronie internetowej informujemy o terminie pogrzebu. Gdy przychodzi dzień pogrzebu, ciała zmarłych dzieci w trumienkach są zabierane do kaplicy cmentarnej i odbywa się uroczystość pogrzebowa. Zawsze w nich uczestniczę, udział w pogrzebie bierze również pani pielęgniarka społeczna. Na uroczystości pogrzebowe przychodzą coraz częściej rodzice. Niejednokrotnie sami wykonują trumienki do pochowania swoich dzieci. Bardzo często wyrażają wdzięczność za zorganizowanie pogrzebu.

Jaka dokumentacja jest więc potrzebna, by taki pogrzeb mógł się odbyć?

– Potrzebne jest zaświadczenie o urodzeniu martwym i karta zgonu, które wydaje się bez względu na wiek dziecka. W karcie zgonu znajduje się rubryka o płci dziecka. Gdy dziecko zmarło we wczesnej fazie rozwoju prenatalnego, często trudno jest ją określić. W takiej sytuacji są dwa wyjścia – albo postąpić tak, jak życzy sobie Ministerstwo Zdrowia, według okólnika, jaki został wysłany do szpitali położniczych, a więc tkanki dziecka wysłać do badania genetycznego, które pozwoli ustalić płeć dziecka. Takie badanie kosztuje około 300 złotych. Szpitale nie mają funduszy na tego typu badania i myślę, że obciąża się tymi kosztami rodziców. Drugie wyjście to wpisać do karty zgonu płeć uprawdopodobnioną, czyli oczekiwaną przez rodziców. Przepisy w tej kwestii są bardzo niejednoznaczne i różnorodnie traktowane, są różne opinie prawników na ten temat. Zdarza się jednak, że w innych szpitalach lekarze nieprzychylni pochówkom dzieci zmarłych mówią, że nie czują się upoważnieni, by wpisać do karty zgonu coś, czego nie są pewni. Zresztą w medycynie nie przyjęło się wpisywać czegoś, czego nie jesteśmy pewni.

Co więc byłoby dobrym rozwiązaniem w tej sytuacji?

– Odpowiednie rozporządzenie Ministerstwa Zdrowia dotyczące usunięcia z karty zgonu płci dziecka, kiedy jest ona niemożliwa lub trudna do określenia badaniem zewnętrznym.

Panie Profesorze, standardy w Szpitalu Świętej Rodziny, także te dotyczące pochówku dzieci zmarłych przed narodzeniem, są znacznie wyższe niż w innych placówkach medycznych tego typu. Co Pana skłoniło do odgórnych ustaleń w szpitalu dotyczących właśnie pogrzebów dzieci zmarłych przed narodzeniem?

– Osiem czy dziewięć lat temu, kiedy zacząłem pracować w szpitalu, zastałem w nim zamrażarki wypełnione ciałami dzieci zmarłych przed porodem albo zmarłych po urodzeniu. Był ewidentny problem, co z nimi uczynić. Wtedy pani Maria Bienkiewicz z Fundacji Nazaret wystąpiła z inicjatywą, że chciałaby te dzieci pogrzebać. Przy pomocy ks. prałata Józefa Maja, ówczesnego proboszcza w kościele św. Katarzyny na warszawskim Służewie, znaleźliśmy miejsce na cmentarzu. Znaleźliśmy podstawy prawne potrzebne do zorganizowania pochówku tych dzieci. Wówczas też zwróciłem się do parlamentarzystów o spis przepisów prawnych na ten temat. Okazało się, że jest ich co najmniej kilkanaście. I tak krok po kroku zgłębialiśmy tę materię. Wreszcie udało się urządzić pierwszy pogrzeb. W mediach nasza inicjatywa spotkała się z bardzo nieprzychylnymi opiniami: pytano, skąd te dzieci się wzięły, snuto przypuszczenia, że dyrekcja jakiegoś szpitala przekazała te dzieci bezprawnie, w „Gazecie Wyborczej” stwierdzono, że to jest horror. Ministerstwo Zdrowia zawiadomiło nawet prokuraturę. Wszczęto śledztwo. Na szczęście wszystko się wyjaśniło i orzeczono, że dzieci są pochowane zgodnie z prawem.
Również dzięki temu byliśmy coraz bliżej cywilizacyjnego rozwiązania problemu pochówku dzieci pozostawianych w szpitalu – zgodnie z uczynkiem miłosierdzia co do ciała: umarłych pogrzebać.

Te zasady są ustalone dla wszystkich szpitali?

– Zasady, które ustaliliśmy w naszym szpitalu, uszczegóławiają tylko ogólne normy postępowania, które obowiązują we wszystkich szpitalach. Wynikają one z przepisów prawa, którego musimy się ściśle trzymać. Proszę sobie wyobrazić, że nie wolno nam do przewozu ciała maleńkiego dziecka użyć innego środka transportu, jak tylko karawanu. Takie są przepisy i tego musimy wymagać od rodziców.
Jednak z doświadczeń naszego szpitala skorzystało wiele innych placówek medycznych, organizowaliśmy kursy dla położnych, różnych lekarzy szpitali w Polsce. Przedstawiałem ten temat na konferencji zorganizowanej na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie „Umarłych pogrzebać… Pogrzeb dziecka poronionego źródłem chrześcijańskich nadziei”. A teraz, w dniu św. Łukasza, wezmę udział w konferencji zorganizowanej dla lekarzy w Ciechanowie, gdzie też będę mówił o zagadnieniach związanych z pochówkiem dzieci.

Dziękuję za rozmowę.

Źródło: Nasz Dziennik

Dodaj komentarz

Twoje imię:
Twój e-mai:
Komentarz:
 
Start Wywiady Wywiady Umarłych pogrzebać
 

WIADOMOŚCI

CIEKAWOSTKI

WYWIADY

PUBLICYSTYKA

KOMPENDIUM

LITERATURA

DZIECIARNIA